DMBK-columniste Julia Kroonen bracht deze maand haar eerste roman 'Mi hijo' uit.
DMBK-columniste Julia Kroonen bracht deze maand haar eerste roman 'Mi hijo' uit. Foto: Sander van Kasteren

DeMooiBoxtelKrant columniste Julia Kroonen schrijft roman

Algemeen

Boxtel – De Liempdse Julia Kroonen presenteerde deze maand haar eerste roman. Het 112 pagina’s tellende boek draagt de titel ‘Mi hijo’. Het verhaal gaat over de angst van ieder kind (en iedere ouder): elkaar kwijtraken op een drukke luchthaven. Een situatie die Kroonen bijna van dichtbij meemaakte…

Het schrijven zit Kroonen in haar bloed. Zijn het niet haar bijdragen voor deze krant, dan is het wel voor satirische nieuwssite De Speld of, sinds kort, een eigen boek. Daarvoor put de jonge Liempdse, die Creative Business in Amsterdam studeert, uit haar directe omgeving.

‘Mi hijo’ is gebaseerd op een persoonlijke ervaring. “Zelf ben ik ooit naar Málaga gevlogen”, vertelt ze. “Een Turks stel met een stuk of vijf kinderen wachtte nog even met uitstappen uit het vliegtuig omdat ze zo veel spullen moesten pakken uit de bagagerekken.” In de tussentijd weet een jong kind echter aan de aandacht van zijn ouders te ontsnappen.

Kroonen en haar vriend zien het kind de ‘slurf’ van het vliegtuig uitlopen en vragen het waar zijn ouders zijn. “Toen trok hij de touwtjes van zijn rugzakje strakker en zette het op een lopen.” Nog voordat Kroonen kon ingrijpen ziet ze de ouders in tranen het vliegtuig uit rennen en herenigd worden met hun zoon. Het voorval maakte niet alleen bij de ouders indruk. “Dat idee heeft me nooit meer losgelaten. Ik dacht: wat nu als dat kindje wél alleen was doorgelopen?”

Fictie én non-fictie
In ‘Mi hijo’, Spaans voor ‘mijn zoon’, is dat precies wat gebeurt. In het boek komen afwisselend twee perspectieven aan bod: dat van de ouders en dat van het verdwaalde kind, Hugo. “Hij heeft eigenlijk een heel naïeve blik van ‘ik vind ze vanzelf wel’. Dat hij leeft op basis van een paar principes die hij geleerd heeft als: nooit meegaan als iemand je een snoepje geeft, maar als iemand je géén snoepje geeft kan ik wel meegaan.”

De speurtocht naar zijn vader en moeder op basis van die principes brengen de jonge Hugo in de problemen. En ook de paniekerige reactie van zijn ouders maakt dat de zaak al snel escaleert. Gedurende de verdwijning van Hugo leren zowel hij als zijn ouders een belangrijke les: mensen die het meest onbetrouwbaar ogen zijn soms juist wel te vertrouwen…

Ik denk dat ik zelf ook erg in paniek zou raken

Het boek is deels gebaseerd op ware gebeurtenissen en echte personen, deels fictie. Kroonen vindt dat die laatste kant wel echt de overhand heeft. Toch is in het gedrag van Hugo’s moeder wel veel van haar eigen karakter te zien: “Ik denk dat ik zelf ook erg in paniek zou raken”, vertelt ze met een benauwde blik. “En in paniek hoor je niks; raak je vaak boos.” Goed luisteren is dan zaak, volgens de jonge schrijfster. Ook de naam Hugo is niet willekeurig gekozen: “Mijn broer heet zo. Ik wilde een jongensnaam voor het kind hebben die ik zelf ook leuk vind. Dat werd dus de naam van mijn broer.”

Makkelijk te lezen
Kroonen schreef het verhaal snel: zo’n 2.000 woorden per dag. Haar boek was onderdeel van de minor ‘creatief schrijven’ die ze in Tilburg volgde. Heel planmatig ging ze ermee van start, maar al snel liet ze dat los. “Sommige mensen hadden een hele mindmap uitgedacht. Ik ben uiteindelijk gaan typen met de gedachte: ik lees het als het af is nog wel een keer”, schetst ze haar luchtige aanpak.

Bij dat herlezen sneuvelde een passage, maar traden – eigenlijk tot haar verrassing – geen grote plotholes op. Wel bracht ze geleidelijk meer verdieping in de hoofdpersonages aan. Zijwegen van het hoofdverhaal als het ware.

“Ik krijg van kopers terug dat het boek makkelijk te lezen is”, vertelt ze. “Dat komt ook omdat ik bewust korte hoofdstukken geschreven heb.” Ze pauzeert even: “Ik houd meestal ook niet zo van die heel literaire boeken, met moeilijke woorden om maar literair te doen. Ik schrijf korte zinnen, tegenwoordige tijd en zeg waar het op staat.”

Ook de plottwist op het einde, die ook alles met de titel van het boek te maken heeft, viel in goede aarde. Daarbij heeft haar ervaring bij De Speld waarschijnlijk ook geholpen. “Dat is een goede leerschool voor het dramatiseren van serieuze dingen.”

Vervolg?
De schrijfster denkt dan ook dat een vervolg er zeker in zit. “Ik kreeg ook van de docent te horen dat dat prima mogelijk was.” Toch denkt Kroonen ook na over andere genres: “Dit is echt een roman. Ik zou een thriller ook wel eens willen proberen.”

‘Mi hijo’ is met 112 pagina’s en korte hoofdstukken een fijn boek om tijdens de vakantie uit te lezen. Voor 15 euro is het te koop bij Bruna Boxtel en Boekhandel Oisterwijk. Het boek is opgedragen aan de Turkse ouders die hun kind bijna kwijtraakten op het vliegveld in Spanje. Daar waar ‘Mi hijo’ eigenlijk begon.

Afbeelding
Algemeen 3 uur geleden Ouderen in Regie verontrust over stopzetting Samen Ouder Worden in Boxtel
Afbeelding
Algemeen 4 uur geleden Een vlindertuin bij de Croon en een oase op de Markt? D66 presenteert Groene Kansen Kaart
Afbeelding
Algemeen 8 uur geleden ‘Uit zijn jas gegroeide’ Jumbo sluit de deuren voor verbouwing
Afbeelding
Algemeen 20 uur geleden Boxtel presenteert sluitende begroting; ‘Maar we zijn er nog niet’
Afbeelding
Algemeen 28 sep, 12:41 Politieke vragen over opvang asielzoekers
Afbeelding
Algemeen 28 sep, 06:11 Advies raadswerkgroep: ‘1,7 miljoen euro Legaat van Cooth naar gebouwen basisonderwijs’