Logo mooiboxtel.nl
Riet Krol-Van de Loo en broer Willy van de Loo zorgen al jaren voor de Mariakapel die hun vader Jan in 1946 liet bouwen.   | Fotonummer: 5e6536
Riet Krol-Van de Loo en broer Willy van de Loo zorgen al jaren voor de Mariakapel die hun vader Jan in 1946 liet bouwen. (Foto: )

Mariakapelletje Broekdijk ook na 73 jaar nog springlevend

Liempde - Aan de Broekdijk in Liempde prijkt al jaren een Mariakapel. En net zoals bij vele van deze kleine monumentjes voor de Heilige Maagd zit achter het kapelletje een bijzonder verhaal. Wij spraken de Liempdse Riet Krol, die inmiddels 75 jaar jong is, maar nog altijd zorg draagt voor het kapelletje dat haar vader ten tijde van de Tweede Wereldoorlog oprichtte.

Langs de Broekdijk, ietwat verscholen achter de statige populieren, staat het Mariakapelletje. Pal langs de wandelroute waar Jan van de Loo, de vader van Riet, in de jaren 40 met regelmaat wandelde. Dát hij daar kon wandelen lag aan een gelukkige samenloop van omstandigheden. Als jonge man had hij namelijk eigenlijk in de Duitse zoutmijnen moeten werken. Het werk in zo'n mijn was zwaar en er werden met regelmaat jongemannen uit door de Duitsers bezette gebieden ingezet om er dwangarbeid te verrichten.

Ook collega's van Van de Loo vertrekken gedwongen naar Duitsland. "Ik leefde mee met al die mensen omdat ik meer dan 16 jaar met hen had samengewerkt", schrijft hij daar zelf over in zijn dagboek, dat hij minutieus bijhield. Als overtuigd Christen bad hij tot de Heilige Maagd Maria om hem niet van huis en haard te laten gaan.

Zijn gebeden werden verhoord, legt dochter Riet uit. "Hij was al gekeurd. Maar mijn moeder bleek in verwachting van mijn oudste broer. Er werd gezegd: 'degenen die een kind hebben of verwachten, hoeven niet naar de mijnen.'" En zo kwam het dat Van de Loo in Liempde kon blijven.

Van de Loo was zo blij dat hij besloot samen met de Katholieke Arbeidersjeugd (KAJ), waar hij een bestuurslid was, een Mariakapel op te richten. De plek werd in overleg met de grondeigenaar, de gemeente Liempde, gekozen: een stuk grond aan de Broekdijk waar Jan tijdens zijn boswandelingen vaak langs kwam. En zo verscheen op die locatie in 1946 een houten monumentje ter ere van de hulp die hij in de oorlog mocht krijgen.

Gedurende de jaren raakte het houten kapelletje in verval. Het hout begon te rotten en van wat eens een glorieuze herdenkingsplaats was bleef niet zo veel meer over. Dus zette de oprichter een actie op touw om de kapel weer in ere te herstellen. In plaats van hout werd er nu een stenen kapelletje gebouwd. "De een leverde stenen, de ander cement. Het liep als een trein", kan Riet zich nu, tientallen jaren later nog herinneren.

Het kapelletje werd alle jaren keurig onderhouden door Jan van de Loo. Toen hij de leeftijd van 90 al gepasseerd was, Liempde bij Boxtel hoorde en het stukje grond inmiddels eigendom van Brabants Landschap was werd het tijd voor de laatste grote opknapbeurt.

Tijdens een reconstructie van de Broekdijk in 2003 en 2004 werd de kapel wederom vernieuwd. Ditmaal nam de buurtvereniging de regie over de werkzaamheden, uiteraard na goedkeuring van Van de Loo zelf. Onder meer de dorpsraad en de Stichting tot behoud van Cultuurhistorisch Erfgoed in Liempde doneerden meer dan 1.000 euro om de werkzaamheden te bekostigen. Het kapelletje werd in mei 2005 heropend in het bijzijn van de inmiddels 93-jarige Jan van de Loo. Enkele maanden later overleed hij. Hij liet een dagboek na waarin hij minutieus de geschiedenis van 'zijn' kapelletje ter ere van Maria bijhield.

Dochter Riet houdt de herinnering nog altijd levendig door goed te zorgen voor het monument. Ze is inmiddels 75 jaar, maar tijdens het zomerseizoen nog met regelmaat in de weer met een hark of een snoeischaar om het monumentje er netjes uit te laten zien. Passanten die haar aan het werk zien kunnen altijd rekenen op een uitleg over het hoe en waarom van het kapelletje. Dat kunnen er op een mooie zomerdag behoorlijk wat zijn, want de route is inmiddels opgenomen in de fietstocht 'Klein religieus erfgoed in Liempde', onder meer te vinden op www.liempde.info.

Toch was er een probleem: het Mariakapelletje was regelmatig het slachtoffer van vandalisme omdat de kaarsen die er brandden werden gebruikt om brandjes te stichten. Niet alleen leverde het Riet extra werk op, maar het zag er ook niet netjes uit. Sinds kort is er echter een oplossing. "Mijn man werkt bij Ecotap", vertelt Riet. Het bedrijf zet zich in voor de plaatsing van elektrische laadpalen in heel Nederland. "Het bedrijf schonk een laadpaal op zonne-energie", vervolgt ze. En dus staat het kapelletje nu 's avonds in het licht dat overdag door de zonnepanelen is opgewekt.

Sinds 2005 heeft Riet, samen met haar broer Willy, de zorg voor het bijzondere Liempdse monumentje volledig van vader overgenomen. Dat gaat nu nog goed ondanks dat ze zelf ook ouder wordt, constateert Riet. "Bij het overlijden van ons pap heb ik gedacht: ik probeer het zo lang mogelijk in stand te houden." Ze zorgt goed voor het monumentje en als ze hulp nodig heeft staat broer Willy altijd klaar. Ook in de buurt kan ze op veel sympathie rekenen. Daarom is Riet er ook niet bang dat wanneer zij er geen zorg meer voor kan dragen het kapelletje in verval raakt. Ze is ervan overtuigd dat haar enige zoon Antoine de familietaak op zich zal nemen en het Mariakapelletje verzorgt wanneer zij dat niet meer kan. "En als hij het niet doet", vertelt ze, "dan doet de buurt het wel. In Liemt doen ze zoiets!"

Intussen is Riet bezig om bij de gemeente geld voor de aanleg van betonnen banken los te krijgen, om de houten bankjes die er nu staan te vervangen. Het beton is minder gevoelig voor vandalisme en slijtage, zodat fietsers of wandelaars die in de voetsporen van haar vader Jan treden er ook in de toekomst tot bezinning kunnen komen. En misschien, héél misschien, zelf ook een klein wonder mogen ervaren. Net zoals Jan dat deed in de Tweede Wereldoorlog.

Riet kan levendig vertellen over het monumentje ter ere van Maria. En ook haar broer Willy praat de oren van je hoofd als het over het kapelletje van 'hullie pap' gaat. En als hun geheugen hen in de steek laat is er nog het bijna 120 pagina's tellende dagboek van vader Jan, dat dient als naslagwerk voor de familie en iedereen die het maar wil weten. De laatste aantekening van Jan van de Loo stamt van 6 mei 2005, na de inzegening van het nieuwe kapelletje. "Mogen we daar jaren plezier van hebben", merkt hij dankbaar op. En dat hebben de buurt en met hen de vele fietsers die jaarlijks langs het monumentje komen. En zo houden zij Jan van de Loo en zijn dankbare herinnering aan het wonder dat Maria voor hem liet gebeuren in leven.

Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooiboxtel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=528,529" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037574&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=mooiboxtel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=528,529" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037573&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooiboxtel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=528,529" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>