Afbeelding

Wekelijkse column: je gunt je kinderen goede ouders

Algemeen
Kinderen gun je de beste ouders die er bestaan. Bij een scheiding zie je soms dat ouders zich nauwelijks bemoeien met hun kinderen. Anderen verscheuren hun kinderen door beide aan ze te trekken. Helaas kun je er niks aan doen als de andere ouder (in jouw ogen) slecht voor de kinderen is. Je kunt ze er op aanspreken, maar als ze er niks mee doen, moet je ermee leren dealen.

Zo maak ik mee dat een stiefvader meer aandacht heeft voor een jongetje van 10 jaar dan de eigen vader. En toch zet hij zijn eigen vader op een voetstuk, terwijl dit een alcoholist is, die hem soms vergeet op te halen. Het joch wordt er verdrietig van.

Of een eigen moeder die vergeet haar ene kind aan de telefoon te vragen, terwijl ze het andere kind net gesproken heeft. Het meisje vraagt “was dat mama aan de telefoon?” en kijkt teleurgesteld als blijkt dat het inderdaad mama was. Of het jongetje wat zich enorm uitslooft tijdens het voetballen, omdat papa komt kijken, terwijl papa meer aandacht heeft voor zijn vriendin dan voor de voetbalprestaties van zijn zoon.

Je zou je kind zo graag een andere ouder gunnen, een ouder die aandacht heeft, die wil weten wat het kind bezig houdt, die interesse toont in wat het kind doet. En dan zijn er ook weer ouders die juist doorschieten. Die hun eigen verlangens en gevoelens altijd opzij zetten voor hun kinderen, die zichzelf geen nieuwe relatie gunnen, omdat ze er op de eerste plaats moeten zijn voor hun kinderen.

Natuurlijk ben je verantwoordelijk voor je kinderen, en is het geen kwestie van kiezen (je kinderen of je geluk/partner) maar wordt je een gelukkige en beter functionerende ouder als je zelf ook gelukkig mag zijn. Hoewel relaties na een huwelijk niet eenvoudig zijn, kan een nieuwe relatie ook een enorme verrijking zijn. Op de eerste plaats voor jezelf, maar op den duur ook voor de kinderen. Besef wel dat het niet hún keuze was.